Lagenaria siceraria

Lagenaria siceraria (tykwa zwyczajna / calabash) – nasiona. Energiczny pnącz na jadalne młode owoce (cucuzzi, opo) oraz twardą skorupę do celów dekoracyjnych. Ciepłolubna; wymaga ciepła i podpór.
Bestsellery Bestsellery

Lagenaria siceraria — tykwa pospolita

Lagenaria siceraria to botaniczna nazwa tykwy pospolitej, zwanej też kalabasą — silnie pnącej rośliny z rodziny dyniowatych (Cucurbitaceae), uprawianej zarówno ze względu na jadalne młode owoce, jak i twarde, dekoracyjne tykwy. Wchodzi w skład naszej szerszej oferty tykw i dyń i należy do najstarszych roślin uprawnych w historii ludzkości.

Historia i pochodzenie

Tykwa pospolita ma niezwykłą historię: wywodzi się z Afryki, skąd w czasach prehistorycznych rozprzestrzeniła się na cały świat — tysiące lat temu dotarła do Azji i obu Ameryk — ceniona nie jako warzywo, lecz jako gotowy pojemnik, pływak i instrument muzyczny po wyschnięciu. Do dziś pozostaje podstawowym warzywem w kuchni azjatyckiej i afrykańskiej, gdzie młode owoce (takie jak cucuzzi i opo) spożywa się podobnie jak cukinie, a dojrzałe łupiny nadal służą do wyrobu butelek, misek i budek dla ptaków. Nazwa rodzajowa Lagenaria pochodzi od łacińskiego słowa oznaczającego kolbę, a siceraria nawiązuje do zastosowania rośliny jako naczynia do picia.

Charakterystyka botaniczna

To szybko rosnąca, rozłożysta jednoroczna liana o dużych, miękkich, owłosionych liściach, białych kwiatach otwierających się wieczorem (w odróżnieniu od żółtych, dziennych kwiatów prawdziwych dyń) oraz owocach o zadziwiającej różnorodności kształtów — od długich, wężowych cucuzzi, przez okrągłe kalabasy i smukłoszyjne butelkowce, po ozdobne formy łabędzioszyje. Młode owoce są delikatne i jasnomiąższowe; pozostawione do dojrzenia i wysuszenia, ich łupiny twardnieją, drewnieją i stają się wodoodporne. Jako silna roślina pnąca najlepiej czuje się, wspinając się po solidnej podporze.

Uprawa Lagenaria siceraria z nasion

Tykwy pospolite są wrażliwe na mróz i wymagają ciepła oraz długiego sezonu wegetacyjnego. Wysiej nasiona pod osłonami wiosną, a po ostatnich przymrozkach przesadź rośliny na żyzne, zasobne stanowisko w pełnym słońcu, zapewniając bujnym pędom solidne rusztowanie lub łuk — prowadzone pionowo owoce wyrastają proste i nieskazitelne. Przez całe lato regularnie nawadniaj i nawóż rośliny. Zbieraj młode owoce do spożycia lub pozostaw je na łodydze do pełnego dojrzenia i suszenia. Nasze poradnik uprawy warzyw omawia podstawy, a kalendarz siewu warzyw pokazuje optymalne terminy.

Gotowy, by uprawiać jadalne tykwy lub własne suszone kalabasy? Przejrzyj odmiany poniżej.

Powiązane kategorie: Tykwy i dynie · Ogórek · Warzywa do uprawy w pojemnikach · Warzywa siane bezpośrednio · Wszystkie warzywa

W SeedsChoice każde zamówienie wysyłamy z Meppel w Holandii z szybką, śledzoną dostawą na terenie UE.

Czy tykwy mogą być jadalne?
Tak — zrywane młode i miękkie, odmiany takie jak cucuzzi czy opo przyrządza się podobnie jak cukinię lub kabaczka. Pozostawione do dojrzenia owoce drewnieją i nadają się już tylko na suszone tykwy dekoracyjne. Jak suszyć i wypreparowywać tykwy?
Pozostaw dojrzałe owoce na pędzie jak najdłużej, a następnie przenieś je w suche, przewiewne miejsce na kilka tygodni lub miesięcy — aż skorupa stwardnieje, a nasiona będą grzechotać w środku. Dlaczego warto prowadzić tykwy po podporach?
Szpalerowanie bujnych pędów po mocnej kratownicy lub łuku pozwala owocom swobodnie zwisać — rosną prostsze, czystsze i są mniej narażone na gnicie niż owoce leżące na ziemi. Kiedy siać nasiona tykwy?
Zacznij pod osłonami wiosną i wysadź rozsadę dopiero po ostatnich przymrozkach — rośliny są wrażliwe na mróz i potrzebują długiego, ciepłego sezonu, by wydać dojrzałe owoce.